Afgeleid

Ik had al anderhalve week geleden een blog moeten posten (ja, ik beloofde echt een wekelijkse blog!). Er was echter teveel afleiding: bij mij thuis wordt verbouwd, ik ging een week op reis… telkens kwam er weer iets tussen. Uiteindelijk legde ik me erbij neer dat voor mezelf zorgen tijdelijk belangrijker was dan mijn verplichting nakomen aan mezelf en mijn lezers . Maar echt leuk vond ik het niet.

We raken zo, zonder erbij na te denken, afgeleid. Voordat je het weet, ben je niet datgene aan het doen dat je van plan was, maar heel iets anders. Als ik voor een mindfulness oefening ga zitten, ben ik binnen de kortste tijd een tekst voor deze blog aan het bedenken. Ik laat de gedachte vriendelijk los – “Niet nu, straks.” En toch speel ik het klaar om, in de 20 minuten dat ik zit, zeker 10 keer de gedachte opnieuw los te moeten laten.

Maar eigenlijk gaat het daar juist om. Het doel is niet om je hoofd leeg te maken. Als je dat nastreeft, kun je erg gefrustreerd raken! Het doel is om jezelf vriendelijk te observeren, te zien dat je afgeleid wordt en jezelf liefdevol terug te brengen naar de oefening. En door jezelf deze liefdevolle aandacht te geven, word je steeds bewuster van het feit dat jij niet diegene bent die zich door allerlei gedachten laat afleiden, maar juist diegene bent die daar met aandacht naar kijkt.

En vandaag ging ik er toch voor zitten om de blog niet langer uit te stellen, me niet langer laten afleiden, maar hem nu te schrijven.

Hoe vaak word jij afgeleid op een dag? Ben je ervan bewust?

Beelden voor bij deze blog

2 Comments:

  1. Ik word de hele dag door afgeleid. Voortdurend heb ik ideeën, waar ik dan verder over fantaseer hoe ik ze zal uitvoeren. Ik ben me daarvan bewust, maar ik kan het niet stoppen. Het is vooral onhandig bijvoorbeeld als je golf speelt. Daar is uiterste concentratie vereist, maar ik laat me door alle afleiden: een fazant, bomen, het kabbelende water, een overvliegend vliegtuig. Ga zo maar door.

  2. Zo herkenbaar, Bettie! Met golf kan ik me voorstellen dat focus op je voeten en je ademhaling kan helpen om je aandacht bij jezelf en de bal te houden. Maar er is zoveel moois dat ook meteen om aandacht vraagt, nietwaar? Kun je dit van jezelf accepteren?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *