Acceptatie

De afgelopen maanden, maakte ik een tumultueuze periode in mijn leven door. Daarbij werd ik uitgedaagd om steeds open te blijven en niet dicht te klappen uit teleurstelling en verdriet. Steeds op zoek te gaan naar de betekenis van mijn ervaringen, de lessen die ik daaruit kan leren. Daarin is acceptatie een sleutelbegrip gebleken. En acceptatie betekent eindeloos veel meer dan ‘me erbij neerleggen’.

Acceptatie lijkt heel makkelijk. En toch is het heel uitdagend om het volledig en volmondig te doen. Accepteren betekent dat je kunt blijven zitten binnen al die tumult, in de storm dat om je heen raast. De hoop en de wanhoop beleven en weten dat het allemaal een reden heeft. Dat je ernaar kunt kijken, met zachtheid en compassie, en zien dat zowel de hoop als de wanhoop niet de waarheid zijn. Ze zijn beiden een momentopname van hoe je je voelt.

Acceptatie betekent dat je volledig open staat voor alles dat je ervaart: liefde, hoop, vreugde, illusie, helderheid, desillusie, angst, verdriet, woede, twijfel… Dat je elke keer terug kunt keren naar wie je bent en tussen al deze emoties in kan gaan staan. Wetend dat het er allemaal mag zijn, dat de tranen en de vreugde die jou bewegen, maken dat je jouw eigen menselijkheid kan beleven.

Acceptatie betekent – de maskers weg laten vallen die je ervan weerhouden om jezelf te zien zoals je bent. Volledig accepteren maakt dat je kunt blijven staan in de zwaarste emotionele stormen, ook al lijkt het een tsunami dat je weg dreigt te vegen.

De boeddhistische lerares, Pema Chodron, beschrijft een meditatie oefening, tonglen, in deze video. Het is een mooie oefening om je hart te sterken, om moeilijke ervaringen en leed te leren accepteren.

Een andere manier om je onderbewustzijn te bevrijden van pijnlijke herinneringen is de Hawaiiaanse vergiffenis ritueel van ho’o pono pono. Daarbij neem je de persoon in gedachten die het verdriet en pijn heeft ontketend bij je. Je spreekt herhaaldelijk de volgende zinnen uit: Ik hou van je. Het spijt me. Ik dank je. Vergeef mij, a.u.b.. Ik laat je los. Blijf dit een poosje herhalen en zit daarna even stil met de gevoelens die bij je opkomen. Accepteer deze gevoelens. Je kunt dit ritueel dagelijks herhalen totdat het geen pijn meer doet.

Welke manieren gebruik jij om pijnlijke periodes in je leven te verwerken? Ik hoor graag je ervaringen.

Beelden voor bij deze blog

One Comment:

  1. Ik heb van Robin Youngblood, mijn sjamanistische lerares, een andere versie van de ho’oponopono uitspraken geleerd. Ze zegt “Ik vergeef het je” in plaats van “Vergeef mij a.u.b.” In sommige gevallen (denk aan verkrachting, moord of zinloos geweld) is de laatste zin bijna onmogelijk uit te spreken. Dan heeft “Ik vergeef het je/” net zo’n helende werking.

    Waar het om gaat, is dat je, bij vergeving, de schuldvraag helemaal loslaat. Je gaat ervan uit dat het belangrijk is dat je deze levensles leert, om zuiverder en sterker in het leven te staan. Je realiseert dat het voorval heeft plaatsgevonden om oude pijn los te mogen laten.

    De ander heeft jou dus niets aangedaan. Door de ander te “ont-schuldigen” ontstaat nieuwe energie bij jezelf waarmee je weer vooruit kan komen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *